zaakceptowany RL   Dn. 7 lutego 2017 roku pożegnaliśmy, zmarłego dn. 3 lutego 2017 roku, prof. dr hab. Ryszarda Ligowskiego - wytrawnego przyrodnika, biologa i botanika, wybitnego specjalistę w dziedzinie znajomości biologii i ekologii morskich i słodkowodnych glonów, światowego formatu znawcę okrzemek. Pożegnaliśmy oceanobiologa i wytrwałego badacza ekosystemu Oceanu Południowego.


     Profesor Ligowski, rocznik 1946, dyplom magistra uzyskał w 1969 roku po odbyciu studiów  na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego, a stopień doktora w 1978 roku na podstawie rozprawy pt. Glony osiadłe rzeki Bobrówki i stawów położonych w jej dolinie. Habilitował się w roku 1994 na podstawie rozprawy pt. Morskie okrzemki (Bacillariophyceae) w ekosystemie Antarktyki i ich znaczenie jako wskaźnika źródła pokarmu kryla (Euphausia superba Dana). Tytuł profesora nauk biologicznych uzyskał w 2002 roku.
     Na dorobek naukowy Profesora Ligowskiego składają się liczne publikacje oraz prace o charakterze syntez, dotyczące różnorodności antarktycznych okrzemek, ich miejsca w sieci troficznej morskiego ekosystemu Antarktyki, struktury i dynamiki zespołów okrzemek lodu morskiego w Antarktyce, ekologii okrzemek słodkowodnych oraz ich taksonomii. Znacząca część badań była zrealizowana w partnerstwie z czołowymi  badaczami z całego świata. Prof. Ligowski był uznanym i cenionym reprezentantem światowej populacji algologów. Od 1998 roku był członkiem International Society of Diatom Research, wielu innych towarzystw, komitetów i rad naukowych, a ostatnio ekspertem i koordynatorem w dwu prestiżowych międzynarodowych projektach naukowych.  
     W pierwszej fazie naukowej kariery, przypadających na dekadę lat 70-tych, jako pracownik Zakładu Algologii Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UŁ, skupił swoje zainteresowania na biologii i ekologii glonów (głównie okrzemek) wód śródlądowych.
     Z  początkiem lat 80-tych ubiegłego wieku włączył się z rozmachem w nurt rozwijających się polskich badań  w Antarktyce. W tym czasie dołączył do zespołu biologów polarnych w Katedrze Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii UŁ. Eksploracja morskiego południa Ziemi owocowała pasmem naukowych sukcesów, przerwanych nagłą, niespodziewaną  śmiercią Profesora.  
     Brał udział w czterech (VII, XI, XX i XXXIII-ej) wyprawach do Stacji Antarktycznej PAN im. H. Arctowskiego na wyspie King George. Podczas pierwszej z nich, w latach 1981 - 1983 zimował w polskiej bazie, realizując program badań nad ekologią okrzemek Zatoki Admiralicji. Pionierskie badania prof. Ligowskiego nad okrzemkami, kluczową grupą producentów morskiego systemu Antarktyki, stanowią nieprzemijający wkład do poznania biocenozy Zatoki Admiralicji - akwenu, będącego naukowym poligonem polskich badaczy polarnych od 1976 roku.
     Profesor Ligowski był stałym członkiem wielonarodowych zespołów ekspedycji BIOMASS (Biological Investigations of Marine Antarctic Systems and Stocks) na statku r/v Profesor Siedlecki, odbytych na morskich akwenach Zachodniej Antarktyki w latach 80-tych XX wieku. Polscy badacze skupieni pod egidą PAN prowadzili badania i obserwacje na wodach Morza Scotia, Morza Weddella, Cieśniny Bransfielda i na wodach okalających archipelag Szetlandów Południowych (wyprawy: BIOMASS FIBEX w roku 1981, BIOMASS SIBEX w 1984 roku, trzecia wyprawa w tej serii w sezonie 1986/1987 oraz ekspedycja EASIZ - Ecology of Antarctic Sea Ice Zone na przełomie 1988 i 1989 roku). Podczas antarktycznego lata 2002/2003 prowadził badania jako członek XVIII Włoskiej Ekspedycji Antarktycznej na Morze Rossa.

     Odszedł od nas uczony, którego zawsze cechowała żelazna konsekwencja i wytrwałość w realizacji naukowych pasji i zamierzeń. Pozostając wiernym obiektowi swoich zainteresowań  przedstawił w bogatym dorobku szeroki wachlarz rozmaitych aspektów biologii glonów widzianych w bardzo rozległym spektrum biogeograficznych regionów i siedlisk. Odszedł człowiek oddany pracy naukowej nacechowanej skrupulatnością i solidnością.
     Pożegnaliśmy zaangażowanego oraz rzetelnego nauczyciela akademickiego, promotora licznych rozpraw i przewodnika studentów podczas ich przyrodniczych eksploracji. Był dzielnym człowiekiem, który potrafił godnie przeciwstawić się najtrudniejszym nawet doświadczeniom ludzkiego bytu, człowiekiem odpowiedzialnym w pracy zawodowej i w życiu osobistym.
     Dziękujemy Panu Profesorowi za przebytą  z nami drogę, za pracę ze studentami biologii, za naukową eksplorację dalekiej terra incognita, za prowadzone z nami prace naukowe, za stałą życzliwą obecność.  

 Cześć Twojej pamięci, nauczycielu, poszukiwaczu i podróżniku!

Jacek Siciński

 

 wiadomość dodano 16 lutego 2017


 

SCAR

We are pleased to share the 2017-2022 SCAR Strategic Plan. The plan was written by a team of dedicated SCAR-affiliated scientists and leaders (listed below) over the course of 2016, in consultation with SCAR’s Delegates, National Committees, Partners and concerned scientists and educators.

SCAR’s vision is to create a legacy of Antarctic research as a foundation for a better future. In line with this vision, through scientific research and international cooperation SCAR will establish a thorough understanding of the nature of Antarctica, the role of Antarctica in the global system, and the character and effects of environmental change and human activities on Antarctica. 

 

SCAR's work in the next five years will focus on key objectives:

  • To amplify its leadership in Antarctic research by further strengthening and expanding high-quality collaborative and visionary Antarctic research, including observations from Antarctica;
  • To offer independent scientific advice to Antarctic Treaty Consultative Meetings and other bodies dealing with Antarctic and Southern Ocean matters;
  • To enhance and grow research capacity in SCAR member countries;
  • To enhance public awareness and understanding of Antarctic issues through communication of Antarctic research results in a timely and accessible manner; and
  • To facilitate unrestricted and free access to Antarctic research data.

 

 As part of our efforts to reduce our environmental impact, we will not be printing a large quantity of these plans as the pdf is available online.  If you would like a printed copy, please fill out the online request form before 31 January or contact the SCAR Secretariat.

We would particularly like to thank the Core Writing Team for their many hours of work:
Huw Griffiths, Julian Gutt, Daniela Liggett, Yan Ropert-Coudert, Aleks Terauds, Anton Van de Putte, Jerónimo López-Martínez and Jenny Baeseman.

And much appreciation to the larger SCAR Leadership group for constructive feedback through the process:
Karin Lochte, Azizan Samah, Bryan Storey, Terry Wilson, Nancy Bertler, Dave Bromwich, Carlota Escutia, Adrian Fox, Jesus Galindo, Graham Hosie, Berry Lyons, John Storey and Steven Chown.

This new plan replaces “Antarctic Science and Policy Advice in a Changing World: SCAR Strategic Plan 2011-2016” and went into effect on 1 January 2017.

--------------------------------------------------------------------
Rosemary Nash
Administrative Assistant
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Scott Polar Research Institute
University of Cambridge
Lensfield Road
Cambridge, CB2 1ER
UK

Tel: +44 1223 336550
Fax: +44 1223 336549
Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Website: www.scar.org

 

wiadomość dodano 10 stycznia 2017


 

IMG 4491

 

W dn. 28 listopada 2016 r. odbyło się III Posiedzenie plenarne Komitetu Badań Polarnych PAN w kadencji 2015-2018. Obrady miały miejsce w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.

 

 

 

 

 

wiadomość dodano 30 listopada 2016


 

MzAweDIyNQ25351699 25345076Na zorganizowanej przez Biały Dom międzynarodowej konferencji z udziałem Polski, ministrowie nauki z 22 państw uzgodnili w Waszyngtonie zasady współpracy w badaniach naukowych w Arktyce, regionie o rosnącym znaczeniu z powodu ocieplania się klimatu na Ziemi.

We wspólnym oświadczeniu ogłoszonym w środę pod koniec konferencji jej uczestnicy, a także przedstawiciele autochtonicznych społeczności Arktyki, zobowiązali się do zwiększenia kooperacji w badaniach, wspólnej obserwacji, wymianie danych i edukacji w zakresie badań arktycznych.

„Mówiliśmy o tym jak wykorzystywać infrastrukturę, która już znajduje się w Arktyce, w jaki sposób dzielić się wynikami badań i jak budować strategię, która byłaby odpowiedzią na zmiany klimatyczne na świecie” - powiedziała reprezentująca na konferencji Polskę wiceminister nauki i szkolnictwa wyższego Teresa Czerwińska.

Klimat w Arktyce ociepla się szybciej niż w innych częściach globu, 2-3 razy szybciej niż reszta półkuli północnej. Powoduje to topnienie lodowców i pokrywy lodowej na Oceanie Arktycznym oraz wiecznej zmarzliny. Wynikiem jest większa dostępność ogromnych bogactw naturalnych w regionie oraz możliwość żeglugi i rybołówstwa, ale także zakłócenia tradycyjnego sposobu życia i gospodarki lokalnych społeczności.

Na konferencji kierowniczą rolę odgrywała powołana 20 lat temu Rada Arktyczna złożona z 8 państw „arktycznych”: USA, Kanady, Rosji, Danii, Finlandii, Norwegii, Islandii i Szwecji, które jako jedyne posiadają prawo głosu. Pozostałych 14 krajów-uczestników konferencji – w tym Polska ...

 

cały artykuł

logo pl

 

 

wiadomość dodano 30 września 2016


 

 

roz 423

W pierwszą rocznicę historycznej wizyty prezydenta Obamy na Alasce Biały Dom organizuje konferencję na wysokim szczeblu poświęconą badaniom naukowym w Arktyce, w której weźmie udział wiceminister nauki, prof. Teresa Czerwińska.

Na zaproszenie dr. Johna Holdrena, osoby numer 1 w polityce naukowej USA, dyrektora Biura ds. Polityki Naukowej i Technologicznej w Białym Domu, do Waszyngtonu przyjadą m.in. ministrowie nauki, doradcy naukowi rządów, przedstawiciele państw członkowskich i obserwatorów Rady Arktycznej,  a także liderzy organizacji arktycznej ludności rdzennej.

 

Spotkanie odbędzie się 28 września w prestiżowej sali Indian Treaty w budynku im. Eisenhowera w Białym Domu. Uczestnicy podsumują wyniki dotychczasowych badań nt. Arktyki, będą także debatować nad tym, jak skoordynować przyszłe prace i jak dzielić się ich wynikami. Arktyka w ostatnich latach coraz bardziej nabiera na znaczeniu – z jednej strony z powodu globalnego ocieplenia, z drugiej z uwagi na geopolitykę. Zmniejszająca się pokrywa lodowa na Oceanie Arktycznym potencjalnie zwiększa dostęp do bogactw naturalnych w tym regionie i otwiera nowe szlaki morskie, ważne ze względów ekonomicznych: transportowych i turystycznych. 

 

Obrady będą toczyć się w następujących czterech grupach tematycznych:

  • znaczenie arktycznych badań naukowych w skali regionalnej i globalnej;
  • rozwijanie i integracja obserwacji naukowych w Arktyce, a także dzielenie się ich wynikami;
  • wykorzystanie rezultatów badań naukowych w rozwiązywaniu problemów lokalnych Arktyki, a także w kształtowaniu strategii globalnych w odpowiedzi na zmiany klimatu;
  • znaczenie badań polarnych w rozwoju edukacji w dziedzinie nauk przyrodniczych, inżynierii, techniki i matematyki oraz zwiększenia zaangażowania obywatelskiego w procesy badawcze.

 

Konferencja posłuży również podsumowaniu wielu działań prowadzonych przez obecną administrację amerykańską na rzecz zrównoważonego rozwoju Arktyki ...

 

cały artykuł

logo mnisw pl

 

 

wiadomość dodano 26 września 2016